Szkoła uczy życia

Polska młodzież lubi chodzić do szkoły. Sale lekcyjne i szkolne korytarze są dla niej okazją do spotkania znajomych. Można się z nimi wymieniać aktualnymi informacjami na temat najnowszej linii kosmetyków, kolejnej serii ulubionego serialu nadawanego właśnie w telewizji albo ciekawej gry komputerowej wypuszczonej niedawno na rynek. Można wspólnie ponarzekać na nudne lekcje czy surowego nauczyciela albo wymyślić coś, co ożywi nieco szkolną rzeczywistość i pozwoli przetrwać te osiem czy dziewięć godzin w szkole. Można w końcu zwyczajnie pogadać na tematy, których nie zrozumieją rodzice ani nauczyciele. Być może nauka indywidualna czy w bardzo małych klasach byłaby bardziej efektywna, a uczniowie odnieśliby więcej korzyści z nauki. Ale typowa polska szkoła, tętniąca życiem i gwarem uczniowskich rozmów daje im większe szanse na naukę życia w grupie, wśród innych ludzi. Specyfika polskiej szkoły sprawia, że chodzący do niej uczniowie nabywają cennych umiejętności społecznych – dążenia do kompromisu, współpracy podczas realizacji zadań oraz zaangażowania na rzecz ogółu – jakie z powodzeniem będą mogli wykorzystywać w dorosłym życiu. Tak więc to, co z boku wydaje się czasem niezbyt rozsądnym działaniem grupy nastolatków lub błahą rozmową, może być dla nich szkołą wchodzenia w relacje z ludźmi.

Both comments and pings are currently closed.