Dysfunkcje rodziny przyczyną agresji dzieci

Rodzina jako podstawowa komórka społeczna ma niezwykle ważną społeczną misję, jaką jest wychowanie dzieci. Podstawowym obowiązkiem rodziców wobec dziecka poza zapewnieniem mu bezpieczeństwa i materialnych warunków do życia jest zaspokojenie jego potrzeb emocjonalnych w tym przede wszystkim potrzeby miłości i akceptacji. Deficyt miłości i bliskości fizycznej i emocjonalnej rodziców może być przyczyną licznych patologii i zachowań aspołecznych (zaburzenia osobowości, frustracja, zachowania agresywne). Niestety również ich nadmiar może rodzić podobne konsekwencje. Zarówno rodzice oschli, odrzucający, jak i ci nadopiekuńczy robią krzywdę swoim dzieciom i społeczeństwu. W wychowywaniu, podobnie jak w kwestii uczuć potrzebny jest umiar. Skrajności niekorzystnie wpływają na rozwój młodych ludzi. Zarówno rodzice nadużywający kar, nadmiernie rygorystyczny, jak i zbyt liberalny nie podążają we właściwym kierunku. Najgorzej jednak na psychikę dziecka wpływają kary cielesne. Jak pokazuje doświadczenie dzieci bite też biją. Bite dziecko ma obniżone poczucie własnej wartości, gdyż taka kara je upokarza. Jest sfrustrowane postawą rodziców, ale w obawie przed karą nie wyraża uczuć, które znajdują ujście w zachowaniach agresywnych wobec zwierząt, rówieśników, a nawet wobec dorosłych – np. nauczycieli.

Both comments and pings are currently closed.