Edukacja seksualna młodzieży

Edukacja seksualna realizowana jest w polskich szkołach pod nazwą Wychowanie do życia w rodzinie. Przedmiot wprowadzono w 1998 roku. Nauczanie opiera się na tak zwanym modelu A edukacji seksualnej, który zakłada propagowanie abstynencji seksualnej jako profilaktyki ciąż nastolatek i przenoszenia chorób wenerycznych w środowiskach młodzieżowych. Przedmiot ten budzi wiele emocji tak wśród uczniów, jak wśród nauczycieli i rodziców. Nastolatki, w których narasta popęd seksualny, emocjonują się samą istotą przedmiotu, ale również wzburzają sposobem prowadzenia zajęć w niektórych szkołach. Wielu prowadzących edukację seksualną, którzy często werbowani są spośród kadry nauczycielskiej i nie mają szczególnych kwalifikacji do prowadzenia tego przedmiotu, poruszanie spraw związanych z seksualnością człowieka na forum klasy zawstydza. Zaś części rodziców nie podoba się światopoglądowy charakter przedmiotu. Bardziej liberalne środowiska, jak choćby te związane z ruchem na rzecz kobiet, życzyłby sobie wdrożenia modelu B edukacji seksualnej (wprowadzonego m.in. w Szwecji) opartego na propagowaniu bezpiecznych zachowań seksualnych (takich jak używanie prezerwatyw) w miejsce przysposabiania do wstrzemięźliwości seksualnej. Edukacja seksualna jest zagadnieniem, który dzieli polską opinię publiczną.

Both comments and pings are currently closed.