Edukacja seksualna nastolatków

Edukacja seksualna jest elementem całokształtu wiedzy, częścią oświaty biologicznej i medycznej. Wiedza o płciowości, ciele i zmianach w nim zachodzącym jest niezbędna dzieciom, a przede wszystkim nastolatkom do zrozumienia samych siebie. Szczególnie w okresie dojrzewania, czasie ogromnych zmian fizjologicznych i mentalnych, młody człowiek ma prawo do informacji, które wobec narastającego popędu seksualnego, mogą uchronić go przed chorobami wenerycznymi lub niechcianą ciążą. Niewiedza w tym temacie może prowadzić do rozwoju chorób przenoszonych przez kontakty seksualne lub ciąż nieletnich, które wiążą się takimi zagrożeniami, jak wcześniactwo narodzonych dzieci, ich niska masa urodzeniowa, śmiertelność noworodków i matek. Wymienia się trzy typy edukacji seksualnej: typ A, typ B i typ C Edukacja seksualna typu A opiera się na propagowaniu życia w czystości seksualnej, nakłania młodzież do wstrzemięźliwości i abstynencji seksualnej. Nie porusza natomiast kwestii antykoncepcji. Typ B to z kolei to biologiczna edukacja seksualna, w którym propaguje się środki antykoncepcyjne jako metodę zapobiegania chorobom wenerycznym i niechcianym ciążom. Zaś typ C łączy obydwa te podejścia. W różnych krajach Unii Europejskiej prowadzone są poszczególne typy zajęć z zakresu seksualności człowieka.

Both comments and pings are currently closed.