Problemy okresu dojrzewania

Dojrzewanie to proces przeobrażania dziecka w osobę dorosłą, metamorfoza biologiczna, psychiczna i społeczna. Faza zasadnicza tego procesu ma miejsce zazwyczaj pomiędzy 11 a 16 rokiem życia. Młody człowiek podlega wówczas licznym zmianom fizjologicznym. Przede wszystkim intensywnie rośnie i dojrzewa płciowo. Organizm nastolatka doświadcza licznych zmian hormonalnych. Młody człowiek poznaje nowe emocje. Jak choćby zaskoczenie zmianami własnego ciała, głosu. Wszelkie zmiany wymagają akceptacji ze strony młodego człowieka, co nie zawsze jest łatwe. Pogodzenie się z tą „transformacją” często jest przykre, budzi lęk, a niekiedy niechęć do własnego ciała. Lęk budzić może sama przemiana, jak i widmo przyszłości, dorosłości. Namacalne i widoczne zakończenie dzieciństwa budzić może niepewność i zagubienie. Jedną ze zmian psychospołecznych jest inne od dotychczasowego podejście do płci przeciwnej. Zaczyna się kształtować popęd seksualny, co w odniesieniu do wychowania nazbyt surowego w kwestiach obyczajowych może budzić w młodym człowieku konflikt wewnętrzny i być przyczyną zaburzeń psychicznych. Innym problemem okresu dojrzewania może być bardzo silna potrzeba akceptacji przez grupę rówieśniczą. W przypadku odrzucenia nastolatek może przeżywać duży dyskomfort związany z obniżeniem samooceny.

Both comments and pings are currently closed.